ايستگاه تقوى ( الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجِّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَاتَّقُونِ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ ) « 1 » . « حجّ واجب در ماه‌هاى معيّنى است ( شوّال ، ذى قعده و ده روز اوّل ذى حجّه ) پس هر كه را حج واجب شود بايست آنچه ميان زن و شوهر رواست ترك كند و كار ناروا ( مانند دروغ ) و مجادله ( و بدگوئى و گفتن لاواللَّه و بلىواللَّه ) را ترك كند و شما هر كارِ نيك كنيد خدا بر آن آگاه است و توشهء تقوى براى راه آخرت برگيريد كه بهترين توشهء اين راه تقوى است و از من بپرهيزيد و خدا ترس شويد اى صاحبان عقل و ادراك . » اين آيهء كريمه مختصرى از احكام و فلسفهء حجّ را بيان مىكند ، بصيرت حقيقى را به زائر خانهء خدا در كيفيّت اداى حجّ و آنچه به

--> ( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 197 .